Dyrektywa Siedliskowa nakazuje ochronę wybranych obszarów wodnych i lądowych, wyodrębnianych w oparciu o pewne cechy geograficzne i biologiczne, zwanych dalej siedliskami (ang. habitats). Takie obszary identyfikuje się zwykle poprzez określone zbiorowiska roślinne, rzadziej dotyczące osiadłych bezkręgowców wodnych lub cechy geologiczne. Wspólnotowy zakaz podejmowania działań mogących w znaczący sposób pogorszyć stan siedlisk przyrodniczych wpisano do art. 33 ustawy o ochronie przyrody.