Populacja wydr w Wielkiej Brytanii się odradza – są już niemal w każdej rzece

Jeszcze w latach 70. wydry na brzegach brytyjskich rzek należały do rzadkości. Zwierzęta tego gatunku niemal całkowicie wyginęły, przede wszystkim z powodu zanieczyszczeń w wodzie. Dziś populację udało się odbudować na tyle skutecznie, że te wyjątkowe zwierzęta pojawiają się nawet w dużych miastach Wielkiej Brytanii.

Wydry w każdym hrabstwie – historia ratowania gatunku

Wydry przez wieki padały ofiarami brytyjskich myśliwych. To jednak nie polowania przyczyniły się do niemal całkowitego wyginięcia gatunku, ale zanieczyszczenie wód, spowodowane niekontrolowanym rozwojem przemysłu i rolnictwa. Wydrom szczególnie szkodziła obecność DDT w wodzie. Z powodu regulowania rzek i osuszania terenów podmokłych traciły też swoje naturalne siedliska.

Badania przeprowadzone na Wyspach Brytyjskich w latach 70. zidentyfikowały 3 tys. wydrzych siedlisk. Zwierzęta znaleziono tylko w 6 proc. z nich. Jak mówi Jon Trail z Yorkshire Wildlife Trust: Myślę, że badania z lat 70. były dla wielu osób momentem oświecenia – uświadomiły im, że wydry występowały tu historycznie, a teraz nie można ich już zobaczyć.

Dziś populacja wydr europejskich w Wielkiej Brytanii jest na bezpiecznym poziomie – przedstawicieli tego gatunku można spotkać w każdym hrabstwie w kraju. Jak podkreśla organizacja Dorset Wildlife Trust, zawdzięczamy to przede wszystkim regulacjom prawnym. W latach 80. zakazano stosowania pestycydów na polach, dzięki czemu poprawiła się jakość wód. Kolejny krok wykonano w 1981 r., kiedy to wydry objęto ochroną w ramach ustawy Wildlife and Countryside Act, która zakazuje nie tylko zabijania, ale także zakłócania im spokoju czy niszczenia domów. W odzyskaniu naturalnych siedlisk pomogła także renaturyzacja rzek.

Może cię zaciekawić: Czy brokat uratuje karczowniki w Walii

Niecodzienny gość w brytyjskich miastach

W ostatnim czasie na stronie dziennika The Guardian pojawił się artykuł z filmem pokazującym wydrę przebiegającą w towarzystwie lisa przez centrum miasta Lincoln. Gazetadonosi również o osobnikach widzianych w porcie London’s Canary Wharf oraz na brzegu rzeki w Stradford-upon-Avon. O obecności wydr na brzegach miejskich rzek informuje również Dorset Wildlife Trust.

O ile lisy są częstym elementem miejskiego krajobrazu, to w przypadku wydr jest to niecodzienny widok. Zwierzęta preferują życie w otoczeniu rzek, a ich siedliska rozciągają się na przestrzeni od 1 do 40 km, w zależności od ilości dostępnego pożywienia. Wydry nie lubią pokazywać się ludziom – najlepiej czują się w ukryciu, wśród dużych drzew o rozbudowanych systemach korzeniowych.

Pojawienie się wydry w centrum Lincoln jest dowodem, że populacja osobników tego gatunku rośnie, a ich siedliskami nie są już wyłącznie tereny oddalone od cywilizacji. Życie blisko ludzi może jednak generować problemy – w Yorku zauważono wydry wyławiające ryby ze stawów, a na Szetlandach nagrano osobnika plądrującego kuchnię w jednym z domów – informuje The Guardian.

Wydry europejskie – wodni myśliwi, miłośnicy nadrzecznych kryjówek

Wydry europejskie (Lutra lutra) są jedynym gatunkiem wydr obecnym na Wyspach Brytyjskich. To gatunek wodno-lądowy: poluje w rzekach, jeziorach i stawach, ale jego siedliska znajdują się na brzegu – tam nocuje, rozmnaża się i kryje przed zagrożeniami. Do życia potrzebuje zróżnicowanego terenu. Lubią przebywać na śródrzecznych wyspach, obszarach podmokłych, w lasach obfitujących w jesiony i platany.

Pożywieniem wydr są głównie ryby – według danych Wild Otter Trust stanowią 80 proc. ich diety. Jeśli brakuje ryb, mogą żywić się także ptakami, małymi ssakami czy żabami. Bardzo dobrze radzą sobie z polowaniem w wodzie, ale nie są w stanie przebywać długo pod powierzchnią. Ze względu na niewielką pojemność płuc muszą wynurzać się z wody co około 30 sekund.

Odbudowująca się w Wielkiej Brytanii populacja wydr europejskich jest powodem do radości również dlatego, że osobniki tego gatunku korzystnie wpływają na czystość rzek. Jako drapieżniki dbają też o równowagę w ekosystemach rzecznych.

Warto przeczytać: Bobry powracają do Wielkiej Brytanii po 400 latach